Üstad:Haydar Canlı
Çırak Abbas Usta.
İŞİM ZOR BENİM
Üstad:
Kimin marifeti düşün istersen;
Vakitsiz başıma yağar kar benim.
Bak ben söyleyeyim peşin istersen;
Bu dünyada en vefasız yar benim.
Çırak:
Ne yaptımsa, zerre kadar sevmedin,
Gözlerim kapalı, dedin kör benim.
Dünya bana and içerken, övmedin
Böyle imiş bu kaderim zor benim.
Üstad:
Gönlüm,bazen bir köşk,bazen yalıdır,
Binbir çiçek açan sevda dalıdır,
Bu gönül sadece senle doludur;
Senden başkasına gönlüm dar benim.
Çırak:
Gönül sarayına Sultan olmadın,
Nefes saydım sen içime dolmadın,
Konuk ettim, Sevdam ile kalmadın,
Güldürmedin bu bahtımı yar benim.
Üstad:
Bilir misin çöle düşmek nasıldır.
Çırılçıplak yola düşmek nasıldır,
Aşık olup dile düşmek nasıldır,
Herkesin diline düşen sır benim.
Çırak:
Mecnun ettin, çöllerimde kaybuldun,
Arı oldum, güllerimde kaybuldun,
Bülbül ettin, dillerimde kaybuldun
Aşkın ile o yaktığın kor benim.
Üstad:
Mevsimim seninle havam seninle,
Gayet güzelleşir yuvam seninle,
Gece gündüz bütün duam seninle;
Kadir Mevlam muradımı ver benim.
Çırak:
Dört mevsim içinde baharım sendin
Hevesim, arzumdun, kaharım sendin,
Namusum, mabedim, hem Ar'ım sendin
Sana göre başında ki Şer benim.
Üstad:
Ya akıllı,ya tamamen deliyim,
Sen yoksan yaşamam,o an ölüyüm,
Duy sesimi sana kurban oluyum,
Sen olmazsan bu gözlerim kör benim.
Çırak:
İnsaf elye bende Allah kuluyum,
İçten içe, nice dertle doluyum
Al götür sat beni kölen oluyum
Seni, gizli, ayan seven yar benim
Üstad:
Aklımı alıyor senin gülüşün,
Borayı andırır bana gelişin,
Çok yaralar beni düşman bilişin;
Bu sevdada gayet işim zor benim.
Çırak:
Ben baharım derken sen oldun kışım,
Adınla süslensin mezarda taşım,
Beni yolda koydun, yol arkadaşım
Kalbim sende kaldı, geri ver benim.
Üstad:
Haydar’ın ekmeği,suyu,aşısın.
Bu gönlüme konan sevda kuşusun.
Bir de bana derler sabır taşısın;
İstiyorsan defterimi dür benim.
Çırak:
Sen çıkılmaz, karlı dağlar başısın,
Kanlara gark olmuş, gözüm yaşısın
Garip Abbas baş üstünde taşısın
Olsun günahların, gayri ver benim.
