Üstad:Haydar Canlı
Çırak:Abbas Usta
BE ZALİM
Avazım çıktığınca haykırsam yeter diye;
Bilmiyorum sesimi duyar mısın be zalim.
Sahipsiz bahçelerde baykuşlar öter diye;
Beni bahçende bülbül sayar mısın be zalim.
Çırak:
Sağır sultanlar duydu, birtek sen işitmedin
Duyduğunu herkese yayar mısın be zalim
Aşkın bir uçurumdu, beni neden itmedin
Yoksa benim yerime kayar mısın be zalim.
Üstad:
Çektiğimi görseydi taşlar dile gelirdi,
Seni görse gül kokun esen yele gelirdi,
Bu kadar yalvarsaydım bulut ele gelirdi,
Sense bir cellat gibi kıyar mısın be zalim.
Çırak:
Gözlerim yaşıyla mermer bile delindi,
Hani yarama merhem süren senin elindi
Bana kınalı Ceylen , anama da gelindi
Verdiğin o sözlerden cayar mısın be zalim.
Üstad:
Aşk yolunda yolcuyum hepsi benim izimdir.
İmrenip kıskanılan en büyük aşk bizimdir.
Seni gözlerim gördü,suçlu olan gözümdür;
Bilse idin gözümü oyar mıydın be zalim.
Çırak:
Çöllere bak gördüğüm seraplarım da sendin
Günahım vebalimde sevaplarımda da sendin
Varllığı ferahlatan ahbaplarım da sensin
Bir gidişle hepsine kıyar mısın be zalim.
Üstad:
Senin halin hal değil;sağ vurup sol gösterir.
Gençliğin baharında çiçeksiz dal gösterir,
Karanlık gecelerde yıldızlar yol gösterir,
Yıldız olsan ufkumdan kayar mısın be zalim.
Çırak:
Bu nasıl bir gidişat, bu ne yaman bir haldir
Sende insaf yok mudur, bir el uzatta kaldır
Gönlünden sildin isen, acıma hemen öldür,
Garip belâ başıma, â'yar mısın be zalim
Üstad:
Azıcık insaf eyle,Seversen Allahını.
Sade bana çektirme bu aşkın günahını,
Sıkıldıysan bir tanem,çekiver silahını
Acımadan alnıma dayar mıydın be zalim.
Çırak:
Yaratan dan ötürü, yaratılanı sevsen
Gurbetten, gurbetlere bu atılanı sevsen
Ölümsüz aşklar için, anlatılanı sev sen
Beni o aşıklardan sayar mısın be zalim
Üstad:
Silmeye çalışırsın ufacık bir hatada
Yerin belli değil mi baksaydım haritada.
Henüz keşfedilmemiş,sevda denen ktada,
Kimsenin görmediği diyar mısın be zalim.
Çırak:
Ne kusurumu gördün, bilmem nedir günahım
Aşr-ı Âlâya çıktı, sen duymazsanda ahım
Her gece gözyaşımla, vuslatında sabahım
Ağlarım giriftara doyar mısın be zalim.
Üstad:
Haydar’ım ben tükendim,artık canım kalmadı.
Kurudu damarlarım,damla kanım kalmadı.
Sana ulaşmak için hiç imkanım kalmadı;
Desene inadından cayar mısın be zalim.
Çırak:
Damarımda kanımı, takatımı tükettin
Canımdan canım aldın, inan bana takettin
Garip Abbas bunları sen evvelden Hakk'ettin
Ellerinle kabrime koyar mısın be zalim.